من از آن دسته افرادی هستم که برای رسیدن به موفقیت معتقدند باید واقعا کاری انجام دهند وارزشی بیافریند.

مدیتیشن و تجسم، تمرین برای داشتن احساسات خوب و … همه‌شان ابزارهای فوق‌العاده‌ای هستند برای فعال کردن نقطه جذب؛ ولی تا آنجا که من می‌توانم بگویم هیچ‌کدام از آن‌ها به‌تنهایی نمی‌توانند پول واقعی را در دنیای واقعی برایتان به وجود بیاورند.

در دنیای واقعی مجبورید «اقدام» واقعی برای موفقیت انجام دهید. چرا اقدام این‌قدر حیاتی ست؟

وقتی روی دنیای درونی تان کار کردید (احساسات خوب را در جهت رسیدن به مهمترین هدفتان ساختید) سپس باید به دنیای بیرونی بروید.

اقدام پلی بین دنیای درونی و دنیای بیرونی ست.

بیایید به فرآیند ظاهر کردن پدیده‌ها برگردیم. افکار و احساسات را در نظر بگیرید. آیا آن‌ها بخشی از دنیای درونی هستند یا دنیای بیرونی؟ دنیای بیرونی. پس نتیجه می‌گیریم که اقدام «پلی» ست بین دنیای درونی و دنیای بیرونی.

بنابراین اگر اقدام این‌قدر مهم است، چه چیزی مانع می‌شود تا نتوانیم اقدامات لازم را انجام دهیم؟

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *